Zamiast "dyrygent" powinienem był użyć słowa "kompozytor", ale ponieważ jest wtorek, a Uran jest w aspekcie koniunkcji z Dzetą Panny, zdecydowałem się na "dyrygenta".
Kompozytory kafelkowe należą do kategorii kompozytorów okien, czyli programów odpowiedzialnych za to, jak zachowują się okienka naszego systemu operacyjnego. To definicja dość uproszczona, ale wystarczająca na potrzeby dzisiejszego wpisu.
"Kafelkowość" kompozytora polega na tym, że wszystkie widoczne aktualnie na ekranie okna rozciągają się "szczelnie" na cały ekran, a więc jeżeli mamy tylko jedno okno, będzie ono zajmować cały ekran, przy dwóch oknach będzie pół-na-pół (pionowo albo poziomo), z możliwością przeciągnięcia linii podziału w celu stworzenia mniejszej połowy, dla trzech okien... i tak dalej. Żaden piksel pulpitu nie możę się zmarnować!
(okna w dalszym ciągu mogą sobie "zażyczyć" wyłączenia z tej kafelkowej logiki i "pływać" sobie po wierzchu, ale domyślnie wszystko jest poukładane w kafelki)

Na zrzucie powyżej widzimy trzy okna wypełniające szczelnie cały pulpit: przeglądarka po lewej i dwa terminale, jeden nad drugim, po prawej. W tradycyjnym ujęciu mielibyśmy trzy osobne okna, każde ze swoją belką tytułową, iksem do zamykania i tak dalej. Tutaj mamy kafelki.
Zalety?
Lepsze wykorzystanie powierzchni ekranu. Mniej sięgania po mysz. Ładniejszy wygląd[citation needed].
Wady?
Trzeba mieć trochę kwadratowy umysł. Mija kilka dni, zanim się opanuje skróty klawiszowe.
Obecnie jestem po około tygodniu używania kompozytora Hyprland (przy okazji właśnie wyjaśniła się druga, na szczęście mniejsza, połowa tytułu dzisiejszego wpisu) i z zaskoczeniem stwierdzam, że kiedy przesiadam się na kołchoźniczą jedenastkę od Microsoftu, trochę brakuje mi tej kafelkowej logiki.
Gwoli jasności: Hyprland nie jest jedynym linuksowym kompozytorem kafelkowym. Inne popularne to Sway, Qtile czy Niri. Jest więc z czego wybierać.
(Być może posiadanie kwadratowego umysłu nie jest powodem do dumy. Z drugiej strony, jak się nie ma, co się lubi...)
Najczęściej używane (przeze mnie) klawisze:
❖-Enter: uruchamia nowe okienko terminala❖-1: przełącza na pierwszy wirtualny pulpit- (ogólnie
❖-N: przełącza na N-ty wirtualny pulpit)
- (ogólnie
❖-strzałka - przełącza aktywne okno we wciśniętym kierunku❖-- (❖-minus): przesuwa pionową podziałkę w lewo (czyli zwęża okno po lewej stronie, poszerzając jednocześnie okno po prawej)❖-+ (❖-plus): to samo tylko na odwyrtkę❖-Shift-minus (bądź plus): to samo tylko góra-dół❖-Shift-N: przesuwa bieżące okno na pulpit N❖-Shift-strzałka: przesuwa okno w zadanym kierunku (w obrębie bieżącego pulpitu)❖-F: maksymalizuje / odmaksymalizowywywuje bieżące okno (wygodne jeżeli na chwilę potrzebujemy więcej miejsca)- Nie mylić z F11 (pełny ekran) - jedno jest kontrolowane przez kompozytora, drugie przez aplikację
- F11 "wygrywa" z kafelkami, więc wciśnięcie w Firefoxie F11 w sytuacji pokazanej na powyższym zrzucie ekranu powiększy okno przeglądarki na cały ekran, a nie tylko w ramach "swojego" kafelka
❖-Q: odpowiednik Alt-F4 w "normalnych" systemach- Zauważmy, że o wiele łatwiej nacisnąć
❖-Q niż Alt-F4
- Zauważmy, że o wiele łatwiej nacisnąć
❖-Spacja: menu z aplikacjami- Samo
❖: nic nie robi 😉
(dla niezorientowanych: ❖ to klawisz Windows między lewym Altem i Controlem, w Linuksach zwany czasem "Super").
Największą zaletą takiego podejścia do klawiszologii jest brak wpływu na "klasyczne" skróty używające pozostałych trzech klawiszy modyfikujących (alt, ctrl, shift), dzięki czemu wszystkie "stare" klamoty działają bezproblemowo. Natomiast "wadą" jest wspomniana już konieczność przestawienia się - na początku najbardziej swędzi brak menu start po wciśnięciu klawisza Windows oraz brak reakcji na Alt-F4. Jednak po dwóch dniach człowiek się przyzwyczaja, a po tygodniu mięśnie już same "wiedzą", co nacisnąć.
Hyprland ma jeszcze jedną fajną opcję, której jednak nie używam zbyt często: dodatkowy wirtualny pulpit niezależny od pulpitów 1-9, wywoływany skrótem ❖-S. Pulpit ów jest taką "wirtualną szufladą", dostępną z każdego innego pulpitu. Z założenia trzymamy na nim różne przydasie (typu kalkulator, notatnik, monitor systemu czy co tam jeszcze). Póki co nie odczuwam potrzeby mania tych przydasiów, ale dobrze wiedzieć, że jest taka możliwość.
Drobna przeszkadzajka: czasem zdarza się, że jakieś okienko dialogowe wywołane przez aplikację zamiast pojawić się "normalnie", zostaje przechwycone przez silnik kafelkujący i nagle zajmuje pół ekranu zamiast trzech centymetrów. Rozwiązanie jest dość proste: Hyprland pozwala na ustawienie/wyczyszczenie każdemu oknu flagi "float", a w ustawieniach klawiatury można sobie przypisać skrót, który to przełącza. Niedawny przykład z mojego podwórka: jeżeli kopiujemy Double Commanderem dużą liczbę plików z A do B, pośrodku ekranu powinno pojawić się nieduże poziome okienko z paskiem postępu. A w Hyprland to okienko "nie wie", że ma pływać i nagle zajmuje pół ekranu. Wciśnięcie zdefiniowanej uprzednio kombinacji klawiszy załatwia sprawę. A jak się komuś mocno chce, można w ustawieniach kompozytora zdefiniować, które okienka mają się zawsze otwierać w tym widoku.
Skutek uboczny tego wpisu: odkryłem niechcący, że Alt-N przełącza w Firefoxie na N-tą zakładkę. Całkiem poręczne!
Jeszcze nie jestem na etapie instalacji na mojej służbowej maszynce PowerToys czy GlazeWM. Ale niewiele mi brakuje.
Czy jest na sali lekarz?
O co chodzi z tym skrótem Alt+N w FF? Bo domyślam sie, iż chodzi o Alt + [1-9], ale taka kombinacja u mnie nic nie robi.
A czysty Alt+N powoduje otwarcie paska narzędzi.
Hmm. Może linuksowa wersja przeglądarki ma inne skróty? U mnie w każdym razie Alt-1 przełącza na pierwszą zakładkę, Alt-2 na drugą i tak dalej. A Alt-N (w sensie, klawisz N) nic nie robi.
Z drugiej strony, bardziej mnie zainteresowały bebechy twojego wordpresaa – czyli pluginy typu W4 Post List itp.
O bebechach pisałem dość szczegółowo pod koniec 2024 roku, tutaj: https://xpil.eu/moje-wtyczki-do-wordpress-stan-na-sierpien-2024/ – W4 Post List też jest tam krótko opisana. Bardzo przydatna, zwłaszcza w połączeniu z Conditional Widgets. Za pomocą tej pary udało mi się skonfigurować wyświetlanie na bocznym pasku losowych postów z tej samej kategorii, co post bieżący.