Przedsmak wczorajszego piątku miałem już w czwartek. Czwartki spędzam na ogół w biurze. Firma ma biuro rozciągnięte na dwa piętra, "moje" piętro było przez cały dzień kompletnie puste. Dziwnie jakoś. Okazało się, że w stolicy są akurat jakieś spotkania na szczycie, o czym dowiedziałem się pośrednio przez tablicę informacyjną na przystanku tramwajowym, a zaraz potem bezpośrednio od znajomego, który jeździ lokalnym tramwajem jako kierowca i jest zawsze na bieżąco. On też zresztą powiedział mi o planowanym piątkowym strajku z okazji podwyższonych cen paliwa. I jeszcze o tej niedawnej strzelaninie w Krakowie.
Żyję w bańce, naprawdę. Kompletnie nie wiem, co się dzieje na świecie. Czasem przypomina mi się ten kawał o studentce, profesorze i Bieszczadach...
W związku ze spotkaniem na szczycie centrum Dublina było zapchane, a jeszcze więcej ludków waliło drzwiami i oknami, w sumie nie wiem po co, ale tramwaje w tę stronę były tak napakowane, że nie udało mi się wsiąść do trzech kolejnych. Zamiast więc - jak zrobiłby każdy normalny człowiek - przejść się pieszo, z lenistwa wsiadłem w tramwaj jadący w drugą stronę, przejechałem kilka przystanków "pod prąd" i tam dopiero złapałem coś względnie pustego w stronę centrum. A i tak musiałem potem część przedreptać, bo z racji tłumów komunikacja kołowa została wstrzymana.
Ale to dopiero czwartek. W piątek natomiast od samego rana bieg z przeszkodami. Najpierw okazało się, że Microsoft nie udźwignął swojej własnej infrastruktury i padł duży kawałek ichniej chmury, a konkretnie Outlook i Teams. Czyli dwa największe narzędzia do komunikacji w lokalnym uniwersum. Sprawa okazała się na tyle poważna, że gdzieś w okolicach godziny 10:00 wszyscy pracownicy firmy na całym świecie dostali automatyczny telefon z nagranym przez samego Szefa Szefów prikazem, żeby cierpliwie czekać, aż Microsoft się podniesie z tego popiołu, a w międzyczasie - jeżeli są zaplanowane jakieś ważne spotkania z klientami - mamy organizować się przez telefon. W okolicach południa Teamsy wstały, ale Outlook kulał przez resztę dnia.
Gwoli ścisłości, awaria zaczęła się już poprzedniego dnia, ale na tyle późno, że u nas prawie nikt nie zauważył.
Potem wyłączyli nam w domu prąd. Okazało się, że ESB modernizuje infrastrukturę i czasem im przy tej okazji coś padnie. Elektrycznych aut przybywa w zastraszającym tempie, więc jeżeli nie będą modernizować, to blackouty są praktycznie gwarantowane. Jak nie patrzeć, tak dupa z tyłu. Wedle informacji na stronie ESB awaria miała potrwać około godziny, czyli pół biedy, jakoś się przetrwa na baterii. Ale po dwóch, a zaraz potem trzech godzinach okazało się, że jednak coś większego, lista miejsc dotkniętych awarią powiększyła się z kilku do kilkunastu, szacowany czas naprawy 18:30.
Za chwilę okazało się, że mój pięciusetwatowy UPS jest już na tyle wiekowy, że padł po niecałym kwadransie. A laptop też już ponadtrzyletni, bateria nienajnowsza, nic tylko siąść i płakać.
Do tego jeszcze ponoć zamieszanie w centrum, znów połowa ludzi nie dotarła do biura, bo strajki i manifestacje przeciw niedawnym podwyżkom cenom paliwa, podobno pierdolnik nie z tej ziemi. Mnie to nie ruszyło, bo piątki są dla mnie WFH, ale co się motylich nóg naczytałem na firmowych Teamsach, to moje.
Ot, piątek trzynastego.
Śmiech to zdrowie, na zakończenie wrzucam zatem - kupa mięci - trochę memów powiązanych z wczorajszą awarią.
Jeżeli chcesz do komentarza wstawić kod, użyj składni:
[code]
tutaj wstaw swój kod
[/code]
Jeżeli zrobisz literówkę lub zmienisz zdanie, możesz edytować komentarz po jego zatwierdzeniu.