Sterujemy smartfonem z komputera

Ponieważ smartfon jest największym przeszkadzaczem przy pracy, staram się w godzinach roboczych trzymać go poza zasięgiem rąk, żeby nie kusiło. Czasem jednak jest potrzeba grzebnięcia na szybkiego i wtedy człowiek ma dwie opcje: albo jednak po niego sięgnąć, albo... doklikać się doń z komputera.

Ostatnia opcja jest dość kusząca, ale większość istniejących rozwiązań ma wady: są albo drogie (niektórzy twórcy aplikacji do zdalnego sterowania telefonem żądają subskrypcji idących w €5-10 miesięcznie!), albo byle jakie.

Wyjątkiem jest prościutka jak konstrukcja gwoździa aplikacja scrcpy, o której teraz napiszę z braku lepszych tematów.

Zaczynamy od sprawdzenia, czy mamy wszystko czego nam potrzeba, a więc: podłączony do Sieci komputer, kabelek usb, telefon, mózg (opcjonalnie).

Ściągamy aplikację z https://github.com/Genymobile/scrcpy i instalujemy zgodnie z instrukcją producenta (jeżeli jesteśmy na Ubuntu 20.x lub nowszym, wystarczy apt install scrcpy).

Następnie włączamy w telefonie debugowanie USB (jest w ustawieniach), podłączamy telefon kabelkiem do komputera, w wierszu poleceń wpisujemy scrcpy, pukamy Enter... i to wszystko, w zasadzie. Po chwili powinniśmy zobaczyć na ekranie okienko będące dokładną kopią tego, co aktualnie widać na naszym smartfonie.

Od tej pory możemy sterować telefonem z poziomu peceta. Kliknięcie lewomyszem odpowiada dźgnięciu paluchem w ekran, środkowy przycisk myszy to Home a prawy - wstecz. Oprócz tego mamy pierdylion skrótów klawiszowych, z których na szybkiego zapamiętałem:

  • Alt-F (przejście w pełny ekran i z powrotem)
  • Alt-W (dopasowanie rozmiaru okna aplikacji do rozmiarów pulpitu smartfona)
  • Alt-Shift-v (wklejenie tekstu ze schowka)
  • Alt-R (obrócenie ekranu o 90 stopni)
  • Alt-o / Alt-Shift-o: wyłączenie / włączenie ekranu smartfona (ale bez jego blokowania: nadal możemy nim sterować z poziomu aplikacji)

Skrótów jest więcej, można je sobie wszystkie wyświetlić za pomocą komendy scrcpy --help.

Oprócz tego można też:

  • Nagrywać zawartość ekranu do pliku .mp4,
  • Instalować aplikacje w formacie APK poprzez przeciągnięcie pliku z Eksploratora plików na na okienko smartfona,
  • Sterować parametrami wydajnościowymi aplikacji (rozdzielczość, prędkość transmisji),
  • Podpiąć się bezprzewodowo (nie testowałem go, bom leniwy jak mops),
  • Podłączyć się do smartfona będącego poza naszą siecią lokalną (przez tunel ssh, też nie sprawdzałem, ale ponoć da się).
  • Podłączać się do wielu smartfonów na raz.

Wszystkie instrukcje krok po kroku są podane na stronie twórcy aplikacji.

No i najlepsze: aplikacja scrcpy działa we wszystkich głównych systemach operacyjnych (Windows, Linuks, Mac), jest też darmowa i otwartoźródłowa, dzięki czemu każdy może sobie samemu sprawdzić, czy nie robi czegoś podejrzanego.

11 komentarzy

  1. hmm. na win10 jest mójTelefon. Ostatnia wersja pozwala na dostęp do telefonu poprzez zdalnego pulpitu. Bez kabelków – po WiFi / GSM.
    Ale zapewne nie tak zabawne.

        1. A ja mam OnePlus i tą windowsową aplikacją mogę wykonywać / odbierać połączenia (o ile mam Bluetooth w kompie), wysyłać / odbierać SMSy, przeglądać zdjęcia i włączyć powiadomienia, ale pełnego dostępu do pulpitu to nie mam.

            1. Coś się rozpędziłem, myślałem że tego potrzebujesz, a nie pełnego dostępu do ekranu. Ja co najwyżej wysyłam zdalnie SMS. 😉

  2. To jeszcze w ramach zboczenia zawodowego: czy są jakieś ograniczenia, kontrola dostępu? O ile przy połączeniu USB mamy jeszcze ograniczenie fizyczne, więc pół biedy, to przy udostępnieniu przez WiFi może być groźnie. OTOH ADB pyta na telefonie o parowanie, przy pierwszym połączeniu, zdaje się. Ale tu nic takiego nie widzę w instrukcji.

    Sama aplikacja świetna i dzięki za wpis, bo właśnie się za czymś w tym stylu rozglądałem.

    1. Mi się udało po kablu, ale wedle instrukcji producenta bezkablowo też się da. W sieci lokalnej ponoć łatwo, a jak się pokombinuje z tunelem SSH to można i na większe odległości.

Leave a Comment

Komentarze mile widziane.

Jeżeli chcesz do komentarza wstawić kod, użyj składni:
[code]
tutaj wstaw swój kod
[/code]